(+48) 592 980 231 biuro@makehealth.pl

Przyczyny bólu stóp. Czy konieczna jest operacja?

Ból stóp może być związany bezpośrednio z samymi stopami. Jednakże może mieć on również związek z całym dniem spędzonym na stojąco, w butach z wysokim obcasem lub też za małych lub źle dopasowanych butach i po prostu niewygodnych. Ból o charakterze miejscowym może mieć wiele przyczyn.

Najczęstsze przyczyny bólu stóp.

operacja haluksa

__ Ból stóp wymaga leczenia __

Najczęstszą przyczyną są nagniotki, czyli stwardnienia powstałe na stawach palców u stóp wskutek długotrwałego ucisku, zazwyczaj przez buty. Ból może także powodować wrastający paznokieć, który nie rzadko uniemożliwia chodzenie. Kolejną przyczyną bólu mogą być koślawe paluchy, zwane także haluksami, przy czym w zaawansowanym stadium choroby pojawia się deformacja dużego palca oraz przedniej części stopy.

Przypadłością, która również może być źródłem bólu jest tak zwany paluch biegacza, czyli uraz pierwszego stawu śródstopno- paliczkowego. Często bólowi towarzyszy obrzęk stawu i pojawia się przy przenoszeniu ciężaru na chorą stopę. Ból zwłaszcza przy próbie chodzenia może powodować palec młotkowaty czyli przykurcz zgięciowy palca, na którego czubku pojawia się bolący odcisk. Bardzo uciążliwe i bolesne są także tak zwane modzele- żółte plackowate zgrubienia skóry, które tworzą się na spodzie stóp oraz zapalenie rozcięgna podeszwowego, potocznie zwaną ostrogą piętową. Ból początkowo nasila się tylko przy chodzeniu, potem zaczyna być stały, najbardziej nasilony rano oraz po dłuższym siedzeniu.

Ból stóp może być rezultatem bądź przejawem innych schorzeń, nie mających bezpośredniego związku z samymi stopami czy deformacjami. Uczucie ciężkich, bolących nóg oraz opuchniętych kostek i stóp często jest objawem przewlekłej niewydolności żylnej. Ból stóp, zwłaszcza stawów palców jest charakterystyczny dla dny moczanowej podczas której, nadmierne ilości kwasu moczowego krystalizują się i odkładają w stawach oraz tkankach okołostawowych .

Najczęściej atakowanym stawem jest I staw śródstopno- paliczkowy palucha. Oprócz bólu dnie moczanowej towarzyszy obrzęk, zaczerwienienie i napięcie skóry. Ból stóp może być także powodowany zwyrodnieniem stawów w stopach, objawiającym się strzykaniem, trzaskaniem oraz zgrzytaniem stawów, na przykład podczas wchodzenia po schodach, czy poruszania stopąi stawania na palcach.

 

Do strony głównej.

Anemia i wszystkie jej rodzaje. Czy jest się czego bać?

Anemia powszechnie kojarzona jest osobami bardzo szczupłymi, o wiotkiej budowie oraz bardzo bladej skórze. Jest jednak wiele rodzajów anemii, można ją szybko wyleczyć. Nie należy jej bagatelizować, gdyż często stanowi objaw innych chorób, w tym także tych niebezpiecznych.

Niedokrwistość, bo tak właściwie nazywa się schorzenie potocznie zwane anemią to stan patologiczny. Patologiczny, ponieważ dochodzi w nim do zmniejszenia liczby czerwonych krwinek oraz poziomu hemoglobiny we krwi, a także wskaźnika zwanego hematokrytem. O wystąpieniu anemii możemy mówić, jeżeli wartości wymienionych składników krwi spadną o więcej niż dwa od normy.

Anemia

__ Prawidłowa dieta w walce z anemią __

Jak objawia się anemia?

Objawy anemii zależą przede wszystkim or jej rodzaju. Jest jednak istnieje pewna grupa symptomów charakterystycznych i wspólnych dla anemii. O niedokrwistości świadczyć może wymieniana wcześniej bladość skóry, spadek sprawności ruchowej połączony z pojawianiem się zadyszki, ponadto wystąpić może także apatia, wzmożona senność, mroczki przed oczami, szumy w uszach, jak również płytki oddech. Ponadto mogą występować miej charakterystyczne objawy jak problemy z koncentracją, stany depresyjne, stany podgorączkowe, omdlenia oraz dolegliwości bólowe w okolicach serca.

Diagnostyka w przypadku anemii.

Diagnostyka niedokrwistości opiera się na wykonaniu badań laboratoryjnych to jest badanie morfologi krwi obwodowej, w którym obserwuje się zmniejszoną liczbę krwinek czerwonych, hemoglobiny oraz hematokrytu. Normy krwinek czerwonych to dla kobiet 3,5-5,2 mln na mm sześcienny oraz 4,2-5,4 mln na mm sześcienny dla mężczyzn. Natomiast w odniesieniu do hemoglobiny, czyli białko występujące w krwinkach czerwonych, które nadaje czerwoną barwę krwince norma wynosi u kobiety 12–16 g/dl, u mężczyzn 14–18 g/dl. Dla hematokrytu, czyli stosunku objętości elementów morfotycznych krwi do objętości pełnej krwi oznaczanego skrótem Hct normy wynoszą dla kobiet 35–47% oraz dla mężczyzn 42–52%.

Dobrą wiadomością jest, że przy anemii ważna i skuteczna jest profilaktyka. Największa rolę odgrywa tu dieta oraz szybkie diagnozowanie ewentualnych problemów z przewodem pokarmowym lub drogami rodnymi u kobiet, a także wykonywanie badań.

Do strony głównej.

Zatrucie grzybami

Sezon na grzybobranie w pełni. Od pewnego czasu można zaobserwować masową w pewnym sensie skalę ludzi wybierających się na grzyby. I nic w tym dziwnego. Chyba każdy choć raz odczuwał radość ze znalezionego pięknego prawdziwka. Ponadto spacer po lesie jest formą relaksu, odpoczynku i dostarcza pewnej dawki ruchu.

Należy jednak pamiętać, że jak wszystko tak i zbieranie grzybów należy robić z głową. Jeśli nie mamy dostatecznej wiedzy na temat grzybów, najlepiej w ogóle nie zbierać takich, co do których nie mamy pewności, ponieważ oprócz grzybów jadalnych , w polskich lasach znajdują się grzyby o różnym stopniu zawartości substancji trujących oraz wywołują one różne objawy intoksytacji.

Do najczęstszy pomyłek dochodzi przy zbieraniu borowików, które niedoświadczony grzybiarz może łatwo pomylić z goryczakiem żółciowym , potocznie zwanym „szatanem”. Po spożyciu „szatana” występują głównie zaburzenia żołądkowo- jelitowe oraz wodno- elektrolitowe. Są one spowodowane poprzez substancje życiowate, które powodują miejscowe podrażnianie błony śluzowej żołądka, a także jelit. W czasie mniej więcej około dwóch godzin od spożycia tego grzyba, oprócz bólu brzucha występują nudności, gwałtowne wymioty, obfita oraz wodnista biegunka, silne pragnienie i kurczowe bóle łydek. W ciężkich przypadkach zatrucia dochodzi również do poszerzenia źrenic, kurczów mięśni, spadku ciśnienia krwi. Ponad to niekiedy stwierdza się także poważne odwodnienie czy niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, trzustki, mięśnia sercowego, mózgu.

Pierwsza pomoc przy zatruciu „szatanem” polega na niezwłocznym udaniu się do szpitala w celu przeprowadzenia płukania żołądka. Zazwyczaj treść żołądka zostaje zachowana w celu przeprowadzenia analizy oraz badania mikrobiologicznego. Nie należy stosować domowych kuracji odtruwających, a także podawać wody, co mogło by spowodować szybrze przenikanie toksyn do organizmu. Każda osoba , u której wystąpiły objawy w ciągu czterech godzin od spożycia grzybów powinna być poddana hospitalizacji.

Zespół Downa – czy jest chorobą?

W brew powszechne opinii zespół Downa nie jest chorobą, lecz wadą wrodzoną genów. Nazwa tej wady pochodzi od nazwiska człowieka, który jako pierwszy opisał tę wadę, a mianowicie lekarza Johna Langdona Downa. Zgodnie z statystykami szacuje się, że jedenaście lub dwanaście osób na dziesięć tysięcy ma zespół Downa.

Skąd się bierze ta wada i co ją warunkuje?

Jak wspomniano na wstępie, za wystąpienie zespołu Downa odpowiedzialne są geny, nie wiadomo jednak dlaczego w niektórych przypadkach chromosomy nie rozdzielają się. Zespół Downa to zespół wad, spowodowanych zbyt dużą ilością materiału genetycznego, to jest dodatkowym chromosomem XI. Nie wiadomo dokładnie, dlaczego dochodzi do mutacji. Pewnym jest natomiast, że czynnikiem wpływającym na zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu Downa jest wiek matki. Wzrasta ono po przekroczeniu przez kobietę trzydziestego piątego roku życia. Osoby z zespołem tym są obarczone wieloma wadami. Niektóre dane wskazują, że istnieje trzysta różnych cech charakteryzujących zespół Downa.

Do najbardziej charakterystycznych cech zewnętrznych należą skośne, wąskie i krótkie szpary powiekowe, powiększony język z bruzdami, krótsza szyja niż u zdrowej osoby, a także krótsze kończyny. Ponadto zespołowi downa towarzyszą inne schorzenia. Najczęstszymi są choroby i wady serca w różnych postaciach, epilepsja, choroby tarczycy, wady wzroku oraz słuchu, problemy z układem pokarmowym, znacznie obniżona odporność oraz częste infekcje.

Mężczyźni z zespołem Downa są często bezpłodni. Kobiety natomiast mogą zajść w ciążę, jednak właściwie zawsze rodzą dzieci upośledzone umysłowo. Osoby z zespołem Downa często umierają przedwcześnie, to jest około  pięćdziesiątego roku życia, przedwcześnie się starzeją, a także znacznie częściej niż osoby zdrowe zapadają na Alzheimera. Współczesna medycyna pozwala na  zespołu Downa na bardzo wczesnym etapie ciąży podczas padań prenatalnych. Jeśli z jakiegoś powodu istnieje ryzyko wystąpienia zespołu Downa, zaleca się przeprowadzić także testy genetyczne.

Innym aspektem, jest tolerancja społeczna dla ludzi dotkniętych tą przypadłością. Często są to osoby o zwiększonej wrażliwości i dlatego „zamykają się w sobie”. Ale to temat na osobny artykuł.

Zespół policystycznych jajników

PCOS z angielskiego Polycystic Ovary Syndrome to choroba, której objawy nie wykazują bezpośrednio z związku z chorobą i łatwo je przypisać innemu schorzeniu. Szacuje się że PCOS dotyka około dziesięciu do piętnastu procent kobiet w wieku rozrodczym, a w siedemdziesięciu procentach przypadków powoduje bezpłodność.

Jakie są powody powstawania PCOS?

Choć do końca przyczyny ich powstawania nie są znane, to uważa się, że zespół policystycznych jajników jest zaburzeniem endokrynologicznym, czyli u podstaw którego leżą nieprawidłowości w gospodarcze hormonalnej. Obraz kliniczny PCOS jest bardzo zróżnicowany. Jest natomiast kilka objawów charakterystycznych dla tego schorzenia. Pierwsze co powinno zaniepokoić to zaburzenia miesiączkowania. Szacuje się, że symptom ten występuje u dziewięćdziesięciu pięciu procent kobiet chorych na PCOS. Miesiączka występuje bardzo rzadko lub prawie wcale. Kolejnym objawem jest problem z płodnością, który wynika rzadkich miesiączek oraz cyklu, w którym nie dochodzi do owulacji. Kobiety z zespołem policystycznych jajników mają również większy problem do donoszeniem ciąży i częściej zdarzają się im poronienia, czego przyczyn należy się upatrywać w hormonach.

Typowym objawem PCOS jest także hiperandrogenizacja,  pod różnymi postaciami, często współistniejącymi ze sobą. Ponad to w niektórych przypadka pojawiać się może owłosienie w miejscach typowych dla mężczyzn, to jest na twarzy, brzuchu czy klatce piersiowej. Często pojawia się również trądzik.

Co istotne, około połowa kobiet z zespołem policystycznych jajników cierpi również na znaczną nadwagę, której przyczyną jest zaburzenie gospodarki węglowodanowej- oporności komórek na działanie insuliny, w wyniku czego nadmiar glukozy jest przekształcany w tłuszcze. Zespołowi policystycznych jajników często towarzyszą inne choroby. Jest to między innymi cukrzyca typu II, choroby układu sercowo- naczyniowego, hiperprolaktynemia czyli nadmiar wydzielanej prolaktyny czy też nowotwór trzonu macicy, który spowodowany jest nadmiarem estrogenów.

Wady zgryzu – co z nimi robić?

Zgodnie z niektórymi szacunkami znaczna część społeczeństwa cierpi na wady zgryzu. Wynika to między innymi z niedostatecznej dbałości o zgryz, ale również strach przed specjalistami i wizytami w gabinecie. Niektórzy także uważają, że na skorygowanie wad jest zbyt późno.

Dzisiejsza ortodoncja pozwala jednak na wyleczenie w zasadzie każdej wady zgryzu. Możemy podzielić anomalie zgryzu na wady samego zgryzu, wady twarzowo- szczękowe oraz wady zębowe. Ze względu na istniejące nieprawidłowości w łuku zębowym możemy wyróżnić zgryz otwarty- czyli brak stykania się zębów, tyłozgryz, przez który rozumie się cofnięcie się żuchwy, analogicznie- przodozgryz oraz zgryz krzyżowy, czyli nieprawidłowe nachodzenie na siebie zębów.

Generalnie wszystkie wymienione wyżej wady kwalifikują się do korekty oraz leczenia ortodontycznego wad zgryzu. W niektórych przypadkach konieczna jest również ingerencja chirurgiczna twarzowo-szczękowa. Istotne jest, że wady zgryzu są dziedziczne lub nabyte. Dziedzicznymi cechami będą zbyt ciasno ułożone zęby w łuku, zbyt mały lub nietypowy kształt szczęki, łącznie z tak zwanym rozszczepem podniebienia. Wady zgryzu mogą pojawić się również wskutek pewnych nawyków lub czynników zewnętrznych. Mogą to być między innymi ssanie kciuka, wypychanie języka, zbyt długie ssanie smoczka, to jest powyżej trzeciego roku życia, nieprawidłowo ukształtowane zęby, czy też źle dopasowane wypełnienia lub korony.

Leczenie ortodontyczne jest jedyną, ale zarazem niezwykle skuteczną metodą leczenia wad zgryzu. Najbardziej popularnymi rodzajami aparatów ortodontycznych są aparaty ruchome oraz aparaty stałe. W zależności od rodzaju wady specjalista dobierze najlepszy aparat do korekcji.

Aparaty stałe są przymocowywane do zębów na okres średnio około dwóch lat, a następnie leczenie jest podtrzymywane.

Aparaty ruchome, są wkładane, najczęściej na noc lub tez kilka godzin w ciągu dnia. Ich skuteczność zależy od systematyczności oraz długości noszenia. Jednakże jedne i drugie, odpowiednio dobrane potrafią przynieść naprawdę spektakularne efekty.