(+48) 592 980 231 biuro@makehealth.pl

Refluks żołądka

Refluks to ogólnie ujmując zespół występujących dolegliwości wywołanych przez zarzucanie, czyli właśnie refluks treści żołądkowej do przełyku, a ponad to ze spożytym wcześniej pożywieniem do przełyku zarzucane są także kwasy i enzymy trawienne znajdujące się w żołądku.

Typowym objawem refluksu żołądkowo- przełykowego jest uczucie pieczenia, powszechnie nazywane również zgagą. Piekący ból najczęściej pojawia się w nadbrzuszu lub tuż za mostkiem, czasami zdarza się, że jest on również odczuwalny na poziomie gardła i promieniuje do szyi oraz żuchwy.

Zwykle zgaga pojawia się zaraz po jedzeniu, zwłaszcza jeśli spożyty posiłek był obfity, kwaśny, słodki lub cierpki. Innymi objawami refluksu jest gorycz oraz uczucie kwaśności w ustach, odbijanie się oraz bolesne przełykanie. Do mniej typowych objawów należy ból w klatce piersiowej lub nadbrzuszu, które mogły by sugerować bóle chorób wieńcowych, chrypka oraz kaszel o charakterze napadowym, ból gardła lub też zapalenie dziąseł. Powstanie refluksu ma ścisły związek z zapaleniem błony śluzowej przełyku, które z kolei spowodowane jest stałym zarzucaniem treści żołądkowej w raz z enzymami trawiennymi i kwasami do przełyku, prowadząc do osłabienia napięcia dolnego zwieracza przełyku.

Na rozwój schorzenia mogą mieć takie czynniki jak spożywanie pokarmów tłustych oraz takich, które drażnią przełyk, przepuklina rozporu przełykowego, palenie papierosów i naużywanie alkoholu, otyłość oraz noszenie zbyt obcisłej odzieży, urazy klatki piersiowej oraz przyjmowanie niektórych leków, obniżających ciśnienie w obszarze dolnego zwieracza przełyku.

Zazwyczaj zdiagnozowanie choroby refleksowej możliwe jest po objawach, jednak jeśli nie są one jednoznaczne, to w celu potwierdzenia najczęściej wykonuje się gastrofiberoskopię- czyli badanie polegające na wprowadzeniu sondy z kamerą i światłem do przewodu pokarmowego, w celu zbadania go i ewentualnym pobraniu wycinków do analizy. Czasem zleca się również wykonanie badania radiologicznego.

Na czym polega Hashimoto?

Hashimoto zwana jest także przewlekłym limfocytowym zapaleniem gruczołu tarczowego i jest chorobą autoimmunologiczna, inaczej mówiąc autoagresywną. Jest związana z układem odpornościowym człowieka, podczas której tenże układ odpornościowy nie broni organizmu przed wszelkimi infekcjami, ale wytwarza stany zapalne we własnych tkankach.

Pierwsze przypadki wystąpienia tej choroby opisane zostały już w 1912 roku przez Hakaru Hashimoto. Choroba ta w znacznej większości dotyka kobiet, głównie między 45, a 60 rokiem życia i ma charakter postępowy. Jej charakterystyczna cechą jest również to, że Hashimoto generalnie jest bezobjawowe, a towarzyszące chorobie przypadłości lub symptomy często przypisywane są stanom nie wiązanym z chorobą.

Głównymi objawami postępującej choroby jest zmęczenie, osłabienie, przygnębienie oraz rozdrażnienie, suchość skóry oraz kłopoty z utrzymaniem wagi, zaparcia, przedłużony czas trwania miesiączki, a także kiepska tolerancja zimna. Do podjęcia działań w kierunku zdiagnozowania choroby najczęściej dochodzi, gdy zaczynają się problemy z tarczycą. Zdiagnozowania polega na przeprowadzeniu wywiadu rodzinnego oraz lekarskiego, w celu stwierdzenia czy w rodzinie występowała choroba.

Uważa się, że Hashimoto może mieć podłoże genetyczne- w prawie 50 procentach choroba jest dziedziczona. Ponadto wykonuje się badanie palpacyjne, które pozwala na wykrycie nieprawidłowej budowy gruczołu oraz badania laboratoryjne. O chorobie może świadczyć podwyższone przeciwciała anty-TPO-Ab oraz przeciwciała antytyreoglobulinowe i przeciwciała TSH. Bada się również poziom hormonów T3 i fT3 oraz T4 i fT4. Czasem pomocniczo wykonuję się USG gruczołu oraz w celu wykluczenia zmian nowotworowych również badanie histopatologiczne. Leczenie farmakologiczne choroby oparte jest na podawaniu leków imminosuspresyjnych oraz sterydów o działaniu przeciwzapalnym. Bardzo ważnie jest ciągłe obserwowanie organizmu w celu wychwycenia jakichkolwiek zmian oraz zachowywanie odpowiedniej diety oraz systematyczność w wizytach lekarskich.

Przyczyny bólu kręgosłupa. Jak walczyć z bólem?

W dzisiejszych czasach ból kręgosłupa dotyka co raz częściej osób młodych i przestaje być dolegliwością typową dla osób w podeszłym wieku. Badania pokazują, że na różnego rodzaju bóle kręgosłupa cierpi około osiemdziesiąt procent ludzi, czyli całkiem sporo.

Przyczyny powstawania bólu kręgosłupa

Przyczyn powstawania bólu kręgosłupa może być wiele, przy czym ból może wynikać z powstałych niezależnie do naszej woli schorzeń, ale nie rzadko powodowany jest także z naszej winy oraz zaniedbań. Niestety, rzadko kiedy pamiętamy o zachowaniu prawidłowej postawy czy to poruszając się, czy po prostu siedząc. Nieprawidłowa pozycja bardzo obciąża poszczególne odcinki kręgosłupa. Szczególnie narażony na obciążenia jest odcinek lędźwiowo-krzyżowy.

Operacja kręgosłupa - panaceum na ból

______ Aby kręgosłup był sprawny ______

Przyczyną bólu kręgosłupa może być też nadwaga. Nadmierne, długotrwałe obciążenie kręgosłupa może doprowadzić do zbyt wczesnego wycierania się chrząstek pokrywających kości tworzących stawy, a w rezultacie końcowym do zwyrodnień. Kolejną przyczyną bólu mogą być również przeciążenia, np. przy podnoszeniu ciężarów, gdzie przy nie właściwej pozycji zwiększa się nacisk na kręgosłup. Może także dość do rozciągnięcia więzadeł, a czasem w konsekwencji do przemieszczenia dysków.

Ból kręgosłupa może pojawiać ponadto, gdy śpimy na nieodpowiednim materacu, czyli zbyt miękkim lub zbyt twardym. Najzdrowszy dla kręgosłupa jest materac średnio twardy, który dostosowuje się do ciężaru ciała i ugina pod nim maksymalnie do 3 cm. Ważna jest też poduszka, która powinna odciążać kark podczas snu. Nie powinna być ona ułożona zbyt wysoko, ale nie może być także zbyt płaska.

Zły dobór biustonosza powoduje ból kręgosłupa.

W przypadku kobiet ból może się pojawiać zwłaszcza w odcinku piersiowym kręgosłupa w sytuacji, gdy nosi ona niewłaściwy biustonosz, który gdy jest źle dobrze dobrany nie odciąża odpowiednio kręgosłupa na tym odcinku. Chodzenie na wysokich obcasach także może powodować bólu kręgosłupa, zwłaszcza w dole pleców, ponieważ chodzenie w butach tego typu wymusza nienaturalną postawę ciała, kładąc największy nacisk na śródstopie i palce.

Te i inne przyczyny bólu kręgosłupa powodują brak komfortu w codziennym życiu.

 

Do strony głównej.

Przepuklina kręgosłupa – najczęstsze objawy

Przepuklina kręgosłupa to schorzenie, zwane również wypadnięciem dysku dotykające w ostatnim czasie co raz młodszych osób. Przepuklina kręgosłupa polega na wysunięciu się jądra miażdżystego krążka międzykręgowego poza przestrzeń międzykręgową, który tym samym uciska na rdzeń lub nerwy, które od niego odchodzą. W znacznej większości, bo aż w siedemdziesięciu procentach przepuklina dotyczy odcinka lędźwiowego kręgosłupa, który jest de facto najbardziej obciążanym odcinkiem kręgosłupa.

Główne objawy przepukliny kręgosłupa.

Głównym objawem przepukliny kręgosłupa jest przede wszystkim ból, który towarzyszy przepuklinie wszystkich odcinków kręgosłupa. Nasilenie bólu oraz występowanie innych objawów zależy od umiejscowienia przepukliny. Najczęściej występująca przepuklina, czyli ta w obrębie odcinka lędźwiowego objawia się silnym bólem w krzyżu, często promieniującym do biodra oraz nogi. Ból ten utrudnia poruszanie, powoduje także często mrowienie, a także utratę czucia. Przepuklina odcinka szyjnego kręgosłupa objawia się mniej oczywistymi symptomami. Początkowo przejawia się lekkim bólem oraz sztywnością szyi, której mogą towarzyszyć trudności z naturalnym poruszaniem głową. Mogą pojawić się także mrowienie w rękach, bóle głowy, zawroty oraz rwa barkowa. W obrębie odcinka piersiowego przepuklina objawia się bólem promieniującym do żeber, w klatce piersiowej, jak również w okolicach serca. Ból ten nasila się podczas śmiechu, kichania oraz kaszlu.

Przepuklina najczęściej powstaje w wyniku przeciążenia kręgosłupa, ale może być także wynikiem urazu, gwałtownego dźwignięcia. Znaczenie ma także znaczne osłabienie mięśni grzbietu, które nie stanowią podpory dla kręgosłupa.

Zalecana profilaktyka.

Najlepszą profilaktyką przepukliny jest dobrany do wieku oraz sprawności danej osoby ruch, który nie przeciąża kręgosłupa. Diagnostyka przepukliny kręgosłupa polega na wykonaniu prześwietlenia bolącego odcinka kręgosłupa, a w razie konieczności wykonanie dodatkowych badań obrazowych jak tomografia komputerowa oraz rezonans magnetyczny. Leczenie obejmuje przyjmowanie środków farmakologicznych, najczęściej przeciwzapalnych, oraz odciążanie kręgosłupa.

 

Powrót na stronę główną.

Nietolerancja pokarmowa, a alergia

Można odnieść wrażenie, że nietolerancje i alergie pokarmowe są od pewnego swojego rodzaju modą, zwłaszcza na gluten czy laktozę. Rozpoznanie alergii pokarmowej nie należy do prostych zadań, ponieważ objawy mogą wystąpić nawet do kilku godzin po spożyciu uczulającego nas produktu.

Alergia pokarmowa jest reakcją organizmu na kontakt z pokarmem, a ściślej na pewne związki zawarte w spożywanym jedzeniu.  Uważa się, że pojawieniu się alergii pokarmowej sprzyja uszkodzenie bariery jelitowej, na przykład przez antybiotyki, a także zbyt wczesne wprowadzenie do codziennej diety niektórych stałych produktów oraz mieszanek mleka krowiego.

U dzieci najczęściej występującymi alergiami pokarmowymi są uczulenia na pokarmy zawierające białka mleka krowiego oraz białka jaja kurzego, u dorosłych natomiast najczęściej występują alergie na orzechy, ryby oraz owoce morza.  Nie należy utożsamiać alergii pokarmowej z nietolerancją pokarmową mimo, że obie przypadłości związane są z objawami występującymi po spożyciu konkretnych produktów. Alergia pokarmowa związana jest z nadmierną reakcją układu immunologicznego na substancje zawarte w danym pokarmie, który jest traktowany przez organizm jak wróg.

Nietolerancja pokarmowa jest natomiast wynikiem niewytwarzania przez organizm konkretnego enzymu, odpowiedzialnego za trawienie danego pokarmu, w konsekwencji czego, pokarm zalega w żołądku wywołując gazy, wzdęcia , biegunkę czy skurcze jelit.  Najczęściej występującą nietolerancją pokarmową jest nietolerancja laktozy, czyli cukru mlecznego, który nie jest trawiony, ponieważ organizm nie wytwarza enzymu o nazwie laktaza. Objawy alergii pokarmowej mogą występować zaraz po jak i kilka godzin spożyciu pokarmu. Objawami w obrębie układu pokarmowego są:  objawy dyspeptyczne, brak apetytu, refluks przełykowy, biegunka, zaparcia, wzdęcia, ból brzucha oraz obrzęk i drapanie w gardle.  Towarzyszyć temu mogą duszności, nieżyt nosa-katar, kichanie oraz kaszel, a także pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, atopowe zapalenie skóry oraz zapalenie spojówek.

Przyczyny bólu stóp. Czy konieczna jest operacja?

Ból stóp może być związany bezpośrednio z samymi stopami. Jednakże może mieć on również związek z całym dniem spędzonym na stojąco, w butach z wysokim obcasem lub też za małych lub źle dopasowanych butach i po prostu niewygodnych. Ból o charakterze miejscowym może mieć wiele przyczyn.

Najczęstsze przyczyny bólu stóp.

operacja haluksa

__ Ból stóp wymaga leczenia __

Najczęstszą przyczyną są nagniotki, czyli stwardnienia powstałe na stawach palców u stóp wskutek długotrwałego ucisku, zazwyczaj przez buty. Ból może także powodować wrastający paznokieć, który nie rzadko uniemożliwia chodzenie. Kolejną przyczyną bólu mogą być koślawe paluchy, zwane także haluksami, przy czym w zaawansowanym stadium choroby pojawia się deformacja dużego palca oraz przedniej części stopy.

Przypadłością, która również może być źródłem bólu jest tak zwany paluch biegacza, czyli uraz pierwszego stawu śródstopno- paliczkowego. Często bólowi towarzyszy obrzęk stawu i pojawia się przy przenoszeniu ciężaru na chorą stopę. Ból zwłaszcza przy próbie chodzenia może powodować palec młotkowaty czyli przykurcz zgięciowy palca, na którego czubku pojawia się bolący odcisk. Bardzo uciążliwe i bolesne są także tak zwane modzele- żółte plackowate zgrubienia skóry, które tworzą się na spodzie stóp oraz zapalenie rozcięgna podeszwowego, potocznie zwaną ostrogą piętową. Ból początkowo nasila się tylko przy chodzeniu, potem zaczyna być stały, najbardziej nasilony rano oraz po dłuższym siedzeniu.

Ból stóp może być rezultatem bądź przejawem innych schorzeń, nie mających bezpośredniego związku z samymi stopami czy deformacjami. Uczucie ciężkich, bolących nóg oraz opuchniętych kostek i stóp często jest objawem przewlekłej niewydolności żylnej. Ból stóp, zwłaszcza stawów palców jest charakterystyczny dla dny moczanowej podczas której, nadmierne ilości kwasu moczowego krystalizują się i odkładają w stawach oraz tkankach okołostawowych .

Najczęściej atakowanym stawem jest I staw śródstopno- paliczkowy palucha. Oprócz bólu dnie moczanowej towarzyszy obrzęk, zaczerwienienie i napięcie skóry. Ból stóp może być także powodowany zwyrodnieniem stawów w stopach, objawiającym się strzykaniem, trzaskaniem oraz zgrzytaniem stawów, na przykład podczas wchodzenia po schodach, czy poruszania stopąi stawania na palcach.

 

Do strony głównej.